LIRIKA VISOKIH DOMETA

Veroljub Vukašinović: ,,Vetar i dažd“ – ,,Pravoslavna reč“, Novi Sad,2017.
Zahvaljujući precizno usmerenoj vizuri, konzistentnim inspirativnim postulatima, naglašenoj doživljenosti i toplini, bogatstvu lirskih slika, ali i refleksivnih uzleta, kao i zavidnim versifikacijskim umećem, Veroljub Vukašinović, književnik iz Trstenika, smatra se jednim od vodećih pesnika svoje generacije u Srbiji i s pravom zauzima istaknuto mesto u raznorodnim tokovima savremene srpske poezije.
Sve te konstante Vukašinović potvrdjuje i u najnovijoj zbirci pesama koja se pod naslovom ,,Vetar i dažd“ ove godine pojavila u izdanju ,,Pravoslavne reči“ iz Novog Sada. Pored prološke pesme ,,Radosti moja“ knjiga na blizu sto strana sadrži oko 60 pesama , uz pogovor Aleksandra jovanovića i belešku o autoru, koje su odeljene ciklusima ,,Cvetna“, ,,U strogom obliku“, ,,Oazi“, ,,Mitke“, ,,Molebna pjenija“, ,,Trublje“, ,,Prijezdin skok“ i ,,Vetar i dažd“.
Valja podsetiti da je krajem juna Veroljub Vukašinović dobio prestižnu književnu nagradu ,,Zlatni Orfej“, koja se dodeljuje za ,,svevremeni pečat i trajno prisusutvo u srpskoj kulturnoj baštini“, na književnom festivalu ,,Srpsko pero“ u Jagodini, a veoma dobro je poznato da se ovaj smatra za jednu od najuglednijih i najpopularnijih književnih manifestacija u Srbiji. U obrazloženju za dodelu ove nagrade rečeno je da je Vukašinović zaslužio za naglašeno topao i lirski pristup i pesničko prezentiranje pravoslavlja, svetosavlja, tradicije i duhovnosti uopšte.
Najnovija Vukašinovićeva knjiga pesama predstavlja izvestan otklon u odnosu na desetak prethodnih jer se čini da je u ovoj spektar tema ipak nešto širi, a ima i izvesnih modifikacija u korišćenju slobodnog stiha, ali i slobodije ( i urbanije) leksike.
Ipak, bogate lirske slike, toplina i refleksivni uzleti, zaštitni su znak prepoznavanja ove poezije – bez obzira da li su pesme ispisane katrenima, sonetima, distisima ili slobodnim stihom, i da li o večnom i zaumnom ( a sve u slavu Tvorca) govore na klasičan, tradicionalan način, ili nešto modifikovanije i urbanije, kroz lične ispovesti, kao i univerzalne opservacije.
Bez obzira, dakle, da li na implicitan način piše o dolasku jeseni ( ili odlasku mladosti), Miholjskom letu, ,,Vrapcu lavljeg srca“, oazi duha, pobratimima po stihu i sapatnicima i sličnim sudbinama – putovanjima u suprotom osmeru od (aktuelnog ili projektovanog) Poretka, stihovanim molitvama, razmedji jave i sna, mitovima i svetiteljima i freskama života, kao i novoj Kući i svemu onome što ona nosi, Vukašinović to čini upečatljivo, koloritno, neretko virtouzno, što ga i čini samosvojnim i prepoznatljivim u tokovima srpskog pesništva. Uz to, doduše kao i drugi – ali na karakterističan način, on gotovo svakim svojim stihom slavi Boga i njegovu veličanstvenu i nesaznajnu tvorevinu.
Veroljub Vukašinović rodjen je 1959. Godine u Donjem Dubiču kod Trstenika. Završio je Jugoslovensku i opštu književnost u Novom Sadu i već decenijama radi u Narodnoj biblioteci ,,Jefimija“ u Trsteniku. Do sada je objavio 13 knjiga pesama ( jedna za decu) od kojih su najpoznatije ,,Kako je tiho Gospode“ ( 1999,2000.),,Oprosti jagnje belo“(2002.), ,,Vrtlar“ (2008.) i ,,Samar“ ( izabrane pesme),2014, a uredio je i više zbornika ,,Savremena srpska aproza“ ( u okviru istoimene manifestacije koja se odžava u Trsteniku), priredio izbor iz srpske molitvene poezije ,,Pred dverima“, zbornika ,,Miodrag Ibrovac i njegovo doba“ i ( zajedno sa Markom Nedićem) zbornik o Dobrici Ćosiću ,,Pisac i istorija“. Dobitnik je brojnih nagrada – ,,Milan Rakić“, ,,Zmaj ognjeni Vuk“, ,,Branko Ćopić“, ,,Srboljub Mitić“, ,,Kondir Kosovke devojke“, ,,Jefimijin vez“ i drugih. Zastupljen je u više antologija srpske poezije. Član je Udruženja književnika Srbije.
Knjiga pesama Veroljuba Vukašinovića odlično je odštampana, sa tvrdim koricama, u tiražu od pet stotina primeraka u novosadskoj štampartiji ,,Art print“.
Bajo Džaković

Veroljub Vukašinović
BALADA O ŠPORETU

Kad utihne ekran i vesti iz sveta
Tad u njemu tiho vatra zapucketa

I iz stare kuće ognjište se stvori
Usred kuće nove gde još vatra gori

Što u sebe prima hrastove iz šume
Radijator ne može sve to da razume

Tu muziku ognja dok pahulje veju
Kraj koga se preci skupljaju i greju

Evo gori orah iz očeve njive
U plamenu slike ponovo ožive

Iz detinjstva jagnje iskrama se igra
U umu se vrti čarolije čigra

Toplo je u kući toplo je u duši
A na krovu odžak ka nebu se puši

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*